Korkuyorum.
Zoraki ayrılığımın vakti bu.
Ter misali kokusu üstümde her bir kelimenin.
Ne nefes alabiliyorum ne de yutkunabiliyorum.
Zaman yürüyor üzerime ve ben korkuyorum.
O yürüyor, bense ağlıyorum.
Dayanabilir mi bilmiyorum.
Uzaklığa...
Kim bilir nerede kaderim.
Geleceğimden korkuyor huzursuzca kalbim.
Ve derin... çok derin...
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
