Hicrana bezenen yüreğim
Çınar altında tarih soluyordu
Saçlarıma düşen yapraklar
Kopan aşkı mı hatırlatıyordu
Gökyüzü alımlıydı kararan için
Kanayan yaraları sarmak niçin
Bulutlar pamuktu koşuyordular
Akmadan kanayan damarlar için
Geliyordu haşyet çakıyordu şimşek
Bir bilsem ki nice hasretler dinecek
Damlalar süzülerek haykırışı bitirecek
Nice yürekler de bir umut yeşertecek
Çınar haşmetiyle dimdik ayaktaydı
Sicimdi yağmur arzdan akmaktaydı
Yürekler de oluşan pas atmaktaydı
Yeni bir aşk için kapı aralamaktaydı
