'kâinatla düğümlenmiş savaşı
çözmeye yetmiyor artık gözyaşı'
yıllar yılı sükûn içre ağladık ta ne oldu
gözyaşlarında bir çocuk masumluğu
buğulu baharlarda
evler şöyle dursun sokaklardan kovuldu
ve kaskatı ihanetin betonarme kelimeleri
tırmaladı kuduz kediler gibi
en kutsal duygularımızı
her yıldızsız gecede karanlığa küserek
gün be gün depreşti de yaralar
gene çâre aramadık isyana
