Tebessümün yadımda çay buğusuyla kaldı.
Itırını özledim çay harmanı demlerde
Ellerin incecikti elif tavrın masaldı.
Seni anlatır harfler şiirle kademlerde.
Bazen uğur böceği konar hayallerime.
Adına beste yapar dallarda erguvanlar.
Kelebekler dokunur özleyen ellerime.
Çayımın meramını gökte melekler anlar.
Sükûtum sana dair sözüm adın olur hep.
Porselen çınlaması kulağımda şen sesin.
Senin gamzendir gülüm ben de bu hâle sebep.
Çayımın buğusuna karışsa ah nefesin!
Dem alırken demlikte çay biraz sana benzer.
Hatırlatır gamzeni bardağın ışıltısı.
Ellerin çay suyuma gül kurusu an ezer.
Seni anlatır bana semaver fısıltısı.
Çözülür ipek saçın hayalimde kapkara.
Çay siyahı gül açar suya değince teni.
Gidişin iflah olmaz dertli sinemde yara.
Ay kıskanır gecede ışıldayan ay teni.
Seni öykünür güller baharın kucağında.
Çayın hasat zamanı adın yankı sularda.
Hüznünle bahtiyarım esaretin ağında.
Düşüme sen gir yeter ıtırlı uykularda…
Ankara,03.01.2011 İ.K
