Hep bu saatte baş kaldırır
Hüzünlerim yokluğuna
Duvarda işler durur bir saat
Kaşınla gözün arası
Boş hayaller tokluğuna
Sorular bir biri ardınca soru çağırır
Cevaplar geceye sessiz bağırır
Ey halden anlayan yar gözlü yağmur
Yüküm böyle neden ağır
Kızayım mı çokluğuna
Hep bu saatte sokulur yanıma
Pencereden sızan rüzgar
Bir serinlik verir de canıma
Dirilir güneş görmüş ekinler gibi gözlerim
Bilmem,neden hep bu saatte
Ben seni ölesiye özlerim
