.
gece sessizlie bürümüş caddelerin asfaltlarını
önce mehtap ışığı vurur gözlerimin pencerelerine
loş bir rüzgara savurur ağaçlara davasını
güneş geceye biriktirdiğ aşkını itiraf etsede
caddeler yaşanmamış aşkları ifşa eder
ağaçların dalları yapraklarına hasretlenirken
bulutlu bir rüzgar onu geri çevirir
topraklar çatlanmamış dudaklarınıın aşklarını derinliklere gizlemekte
yollar leylasını arayıp dururken
caddeler aşkının son vagonunu kaçırmanın hüznünü yaşar
bunlar yaşanıp dururken
bu geceye biriktirmiş sanki tabiat abideleri
.
