Yar…
Bir gün ölürsem
Kederlenip üzülme
Yüreğin sürurundan geçme
Vakti nasip de, ümitle yâd et, boyun bükme
Cansın
Cana can katansın
Hicran ve sürur yaşatansın
Canansın, emanetimde ki Ahsen-i vicdansın
Bir vakit
Yalnızlaşacaksın
Etrafında kim olsa, arayacaksın
Masum ve mahzun şekilde bakınacaksın
Kimi zaman ağlayacak, gecelere anlatacaksın
Kabrime
Su taşıyacaksın
Lal olan halinle konuşacaksın
Sessizliğe misafir olacak, ah u zara kalacaksın
Bir an
Ruhundaki derinliğe
Zihnindeki silinmeyenlere doğru
Melül şekilde adımlayarak, hüzün bulacaksın
O an
Ne uçan kuşlar
Ne etrafındaki nazarlara
Bakmayacaksın, kaybettiğini hatırlayacaksın
Adeta
Ötenin haşyetini
Ruhunu bekleyen vaktini
Hüzün içinde defaten yaşayıp, hayıflanacaksın
Geriye
Dönüp baktığında
Ziyadesiyle hicrana kapılacak
Kulluk hassasiyetini yeniden sorgulayacaksın
Her kim
Maveradan bahsetse
Efradın neşe ve muhabbetle gelse
Senin hassasiyetlerine çok ehemmiyet verse
Sen yinede yalnızlığı en hazin haliyle yaşayacaksın
Mustafa Cilasun
