Sonbahar yapraklarını döküyor.
Döküyor. Döküyor...
Tekrar yeşereceği güne kadar;
Sağlam dimdik ayakta bekleyecek
Gövdesi...
Söz verdiği gibi bir daha ki bahara.
Sözler, duygular sevgiler hepsi tükenmişken.
Tekrar yaşatmak hepsini.
Zor olanı severdin sen hatırlasana, herşeyin, herkesin iyi yönünü görürdün sadece seni kırsalarda...
Şansına çok fazla kıran olmadı seni.
İstediğin gibi yaşadın aşık oldun, gezdin, yedin içtin sonuna kadar. Şimdi, şimdidesin sadece ağrılarınla uyuşuk bacağınla bedenimdeki aksaklıklarla...
