]
ve gecenin yalnızlığında hatırlamak bir anı..
bir anı özlemek hatırlamış olduğun sessizlikte..
geceyi bırakmak bir sünepe ağlayışa.. sonra da hatırlamak hiç tanımadığını bu hayatın binlerce yüzünü akıp duran, durmaksızca akan ve hiç durmayan akışıyla ellerini..
ve bir el hatırlamak ardından.. samki kendisinden kopmuşçasına..
yani kime ait olduğundan..
ait olduğunun sıcaklığından kopmuşçasına bir eli hatırlamak..
ve bir anı hatırlamak ardından yine..
her hatırladığında.. asla geri dönülemeyecek olan, ve dönülemezliğiyle daha da anı olan.. daha anı oldukça daha da sessizliğime dolanan..
bırak beni anı..
bırak ben gideyim.. bıra da uyuyayım..
bırak da ben başka anıların şimdisine bulanayım..
