Bir akça armut
Hey mirasçı, murisine bu komut
Kimi hazinedir, kimi çul, çaput
Bitmiyor dünyada çekilen çile,
Olursun dalında bir akça armut.
Çıkmışsın bir kere borçlu ortama
Şaşırma dururken devrilen çama
Sen ona yaklaşsan, o çıkar dama,
Karakuşi hüküm, sonu boş umut.
Bir ömürdür çaba verip uğraştın
Çok vadiye girip, dağları aştın
Kum sahada handikaplı yarıştın,
Yılkı atı oldun boynunda hamut.
Limon da değilsin suyun sıkıldı
Borçlu gibi sana çek, senet çıktı
Dal sarıldı, kök toprağa yapıştı,
Yaprağın düştükçe hazırla tabut.
Borç ödetti yolu, köprü, limanı
Ne yurdu tat verdi, ne komutanı
Oy peşinde koştu, hancısı, hanı,
Alacaklı kalmış, bir hakkısükut.
Sabıkalım derim bir devri sabık
Konuttan borçludur belgesi açık
Allah’ıma bir borcum var ufacık,
Benim için hepsi artık çul çaput.
