Elvedâ deyip de eğer gidersen,
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Yaralı kalbimi mahzun edersen,
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Kalbime doldurup onca sızıyı,
Kurtlara yem edip yavru kuzuyu,
Bir kalemde silsen bütün mâziyi,
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Adını zikreden diller tutuşur
Gönül sazımızda teller tutuşur
Eller tutuşmazsa güller tutuşur
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Adı mâzi olur gün tükenince
Her şey başa döner dün tükenince
Pusula faydasız yön tükenince
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Ne kalır geriye aşk bittiğinde?
Ben kalırım sanma sen gittiğinde!
Sevgiye inancı kaybettiğinde,
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Düzün bedelidir bütün yokuşlar
Ruhun aynasıdır masum bakışlar
Neyin habercisi bu karakışlar?
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Hicranlar boy verir hüzün bağında
Yürek yara alır can tuzağında
Yakınlar can verir en uzağında
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Zehir bal olur mu altın kâsede?
Anılar boşanmaz tek bir celsede;
Hicran kalakalır, geçti dese de,
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
Gözyaşı dökene gülünmez gülüm!
Sanma ettiklerin bilinmez gülüm!
Sen sildim sanırsın, silinmez gülüm!
Geriye bir damla gözyaşı kalır!
11 Ağustos 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
