Biliyorum…
Birden oldu
Yalnızlığın korkusu,
İçten içe sarıyordu…
Zaman sanki durdu,
Takat o an soldu,
Heyecan kayboldu,
Yalnızlığın hüznüyle…
Sensizliği yudumluyorum…
Gece hep vardı,
Seninle başkaydı,
Her taraf ışıktı,
Hissiyat açıktı,
Biliyorum, birden oldu,
Yokluğunu hicran aldı…
Sana söyleyemezdim,
Bilmiyor çekinirdim,
Sensiz kalırım hüznüyle,
Kaçardım açılmazdım…
Sendin, olmasaydın
Manalaşır mıydın?
Nasıl söylerdim,
Sen kokmaz mıydın?
Biliyorum,
Tükenmez kaygıların,
Uykusuz sabahların,
Sana hasret bahtların,
Kaygısıydın, anlamlıydın…
Aman işte beraberiz,
Ancak sizden bihaberiz,
Bazen keder, hayır dileriz,
Sensiz kalmaktan çekiniriz.
İşte biçareyiz, asosyaliz…
Korkum yaşınaydı,
Ufkun dağ başındaydı,
Ar ederdim, sıkılırdım,
Yalnızlığa çaresiz alışırdım…
Bilsem ki anlayacağını,
Hoş görüyle bakacağını,
Asla dışlamayacağını,
Sende kaybolur, kavrulurdum…
KİTAP İZLERİ
Ezbere Yaşayanlar: Vazgeçemediğimiz Alışkanlıklarımızın Kökenleri
Emrah Safa Gürkan
"Ezbere Yaşayanlar": Modern Bireyin Konforlu Yanılgılarına Zihinsel Bir Baskın Emrah Safa Gürkan'ın kaleminden, "biricik" olduğumuz yanılgısına neşter vuran, disiplinler arası bir entelektüel serüven. Herkesin kendini
İncelemeyi Oku
