Mevsimler peş peşe gelip geçiyor.
Her mevsim kendince bir renk seçiyor.
Ayrılık yürekte oyuk açıyor.
Hasret sancısıyla gönüller zarda.
Takvimler zamanı öğüten bir çark.
Geceyle gündüzün rengidedir fark.
Gün gelir olursun şu toprağa gark.
Ağa ,bey ayrımı yapılmaz orda.
Ecel şerbetinin buruktur tadı.
Hem sıla hem gurbet hasretin adı.
Burkar yürekleri mazinin yadı.
Hasret ateşiyle yürekler harda.
Buz dağında buzlar erise bile.
Mecun'da Leyla'dır daima çile.
Yalvarmak yakarmak o gün nafile.
Dökülür ortaya kâr da zarar da.
Ankara, 23.01.2009İ.K
