Beyazdan Siyaha
Boşlukların içinde çalan
Perdesiz bir gitar yüreğim
Dışrıdan bakan hiç bir durak
Görmüyor üzerimde
Oysa içim yanıyor alev alev
Her nefeste uzkalaşıyorum yıllar öteye
Beyazın en temizinden
Siyahın en matemlisine yol alıyorum.
Her ölçüde yükseliyor kalbimin ritmi
Ya da her durak biraz daha yavaşlatıyor benliğimi
Hani hep derler ya her başlangıcın
Birde sonu olurmuş diye
Sanırım ben de artık ordayım,
Sondayım . . .
