-1-
Yalnız, yıldızlar gördü,
liseli savrukluğumuzu;
rüzgarı etekler getirdi,
ömürde bir kereliğine.
İnce kavislerin odağında
buluş/an noktalardık.
Süre başladı,
içimizden bile sayamadık.
-2-
Yıldızlar olmasa yalnızdık...
-3-
Büyümedik biz, zaman küçüldü.
Suç zam/an/ın.
-4-
Utangaç etekler rüzgar göndereli
meltem eser denizden
imbat olur adı,
karada.
Yıl dört,
İzmir'de imbat inadına eser, lise biter
etekli bir kız zamana küser...
Geniz, Gediz'le birlikte yanar;
kulak uğuldar,
burun sızlar.
ve İstanbul'a kalır boğaz,
yalnız ona yakışır.
Suda bir üniversite boğulur,
suç zamanındır yine.
-5-
İmbat hâlâ eser;
yıldızların olmadığı bir gece,
kirpikler döner gözün içine.
Üniversite kokar deniz,
üniversiteli kusar karaya.
Yıl beş olur
ama yıldızlar olmaz bir gece;
İzmir'de yalnızlık, denizin koynunda uyur,
yalnızlık o gün bugündür
denizin koynuna sokulur.
