Aynısı değil ,sadece benzeriyim aslımın.
Aslımı unuttum ben ne zaman asıldım ki...
Ellerim benimdi tutarken hızla bırakılan ,
Düşerken yanıma, aslım ellerim.
Gözlerim hüznü asılan bir bedenin taburesiydi itilen.
Aslım boynumdu her günbatımında sızlar ...
Aslım bedenim sanırdım çizgilerim çoğalmadan.
Akşam inerken sus sesleri ,bensizlikti yediğim ..
Cebimden düşürdüm kaç ayna bilir misiniz?
Kaç cam kırığı?
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
