Yıkılın duvarlar
Dört duvar bana dar bu gece
Gök kubbe yeter bana
Sırtımı çiğlenmiş çimlere verince
Türküsünü çığırır o zaman kuşlar baharın
Deniz mavisi, okyanuslardan derin gökyüzünde
Sokak lambasının kalemimde parlayan ışığı yeter gözüme
Ama kimseler çözemez
Boğazımdaki düğümü
Burnumda tüter hala yosun kokuları
Tuzu yıkar yüreğimi
Şişe şişe su içsem geçmez hararetim
Çünkü sensizim, bensizim, kimsesizim
Belki de ben sizim
