Gittiğinde , üst katta ,
Günmüş gibi , sağ yanıma yatıp , düşlemiştim ,
Altta bir yerde sağ ve selam olduğunu .
Yine de inanmamıştı içim .
Kuduzluğu ile saldırmıştı kainat ,
Ağlamak için yokluğuna , yoktu zaman .
Fazla değil bir kaç sene -i devriye önce ,
Canımdaki varlık fena , tadım acı oldu , içim acıyarak .
Şimdilerde ; canım , can değil , acı patlıcan .
Ne kırağı dokunur yüzüme ,
Ne içimden bir şey çalabilir kar ,
Ne de üşürüm gidenin ardından .
Mustafa Ahmet Tunç CAKAR
23/12/2014 Salı 22:20
" Asal Sayılar ve Birler Basamağının Molaları "
