Cümlelerim bana değil de başkalarına derman oluyor ne garip. Sanki söylesem yapabilecekmişim gibi, bir kalemde unutabilecekmişim gibi. Ne acı, gidenin arkasından bakmak, bir kerecik dönüp baksın diye umut etmek, beklemek, beklemek, beklemek.
Değişen ne bunca yılda, ya da ben neden hiç değişemedim onca geçmişte, yaşanmışlıkta.
Yola devam diyorum en bilge halimde, acını çek ve unut gitsin. Ama ben bilge değilim, hiç olmadım ve hiç olamayacağım.
YZKİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
