Daha yazı bile bulunmamışken insana hükmedilmiştir beklemek. Oysa insanlar neden bekler ki? Kimi? Niye? Neden bekleriz?
İnsan mutlaka beklemeye mahkumdur. Bir yaş daha büyümek, okulu bitirmek, iyi bir meslek sahibi olmak... Bunlar içinde insanın en çok yüreğine dokunan onu beklemek oluyor. Balkonuna şamdan ile çıkıp, yola bakmak. Bu umutsuzca bekleyiş parçalıyor insanı çünkü bildiği "hayır" cevabını reddediyor. Neden? Neden onu kapının önünde beklersin ki? Zaten onu beklerken bacadan gelen Noel Baba'yı fark edemeyiz ya da arka bahçeden sesi gelen dostu. Ya da biz fark etmek istemeyiz. Kim bilir.
Bence insan beklemekten vazgeçmeli, bacada bir Noel Baba var.
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
