Ramazan safiyeti karışır çay suyuna.
Berrak bir girizgâhın arifesinde hayat.
Benzer demliğin rengi bu demde gül huyuna.
Başlar teenni ile mütevazı saltanat.
Kucaklaşır naz ile dem be dem bayram ve çay.
Muhabbet ve dostluğun aşinası olunur.
Hatıralarda kalır orucun nazlı hâli.
Anılar destelenir dem dem dostluk solunur.
Aynı dergâha gelir hâlden bilen ahali.
Olur cümleye kadem dem a dem bayram ve çay.
Gün ışığı nazile cama vurur her sabah.
Demlik nazı damıtır aydınlık mevsimlere.
Çaydanlığın bağrını sarar inceden bir ah!
Derlenir güzellikler ince belli imlere.
Geçen zaman içinde hep kadem bayram ve çay.
Huzur ile sükunu harmanlar ateş ve su.
Süzülen benizlerin ışığı vurur cama.
Görmek istemeyenler es geçer bu hususu.
Alışır su güzeli bu hüzünlü encama.
Ve hâlden bilmeyene bir sitem bayram ve çay.
Ankara, 08.08.2013 İ.K
