Çoğaldı uzaklara dalıp dalıp gidişim
Daha derin sularda boğuluyorum artık
Daha sert rüzgarlarda yıkılıyorum
Sağalır diyordun bak, kanser oldu hasretim
Gittikçe artıyor, durdukça çıldırtarak
Zifiri dünyamı daha da karartıyor
Öyle büyüdü ki sığmıyor gözlerime
Giderken bıraktığın devasa boşluk
Büyüdü ağır ağır bu şehir sensiz
Mendil satan çocukların gözlerindeki
Analardan emanet kan çanağı büyüdü
Bir çığ daha düştü baharımın üstüne
Bir sel umudumu aldı götürdü
Yükseldi ağıtların çıldırtan sesi
Ve yeni sancılar türedi ardınsıra
Geceler uzadı, asır oldu seneler
Birtek sigaram tükendi yokluğunda
Bir de ben
Azaldım hasretinden...
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
