aşkın peşinde koşmadık ki hiç biz
hep baş kahramanı sevgili sandık
sevgili gölgesinde aşkı aradık
ona yazdık şiirleri
şarkıları ona tuttuk
mektubun ucunu yakıp sakladık hatıra diye
“kara tren gecikir belki hiç gelmez” dedik
sitemler ettik hayata
ama kara trenin aslında geldiğini
ve biz farkında olamadan geçtiğini
üzerimize sinen is kokusundan anladık
boğazımızda düğüm düğüm
yaşanmamışlıklar biriktirdik
ne zaman kırılsa gönül kumbaramız
zamana saçılan aşklarımızın peşinden koşturduk
ne zaman sığınsak sevgili gölgesine
güneşten mahrum kaldık
hiçbir vakit aşkın peşinden koşmadık
hep soluk soluğa kalsak da
ya baş kahramanı sevgili sandık
ya da sevgili sandığımızı baş kahraman yaptık
bizi soracak olursanız
kara trenin var olduğu zaman dilimlerinde
gözümüzün önünden geçecek yaşamın
siyah beyaz film şeridini bekleyen
figüranları olarak kaldık
hani derler ya
herkes kendi hayatının başrolünü oynar diye
o yalanmış...
Yavuz İgret
Aynur Özbek Uluç
( 22 nisan / 12 mayıs 2004 )
]
