Sevda mektebinde ikmale kaldım
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Artık faka basmam, dersimi aldım
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Tam köprüyü geçtim, geçiyor derken,
Çok geç bulduğumu kaybettim erken
Ne gelirken sordun ne de giderken!
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Kalbimde onulmaz yaralar açtın
Panzehir diledim, zehrini saçtın
Her şeyim sanmıştım, meğer bir hiçtin!
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Eşek arısını bal verir sandım!
Kavağı, meyveli dal verir sandım!
Sevilen, sevene el verir sandım
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Her kimi tuttuysam o attı beni
Kime sevdalansam yıprattı beni
O ki sol yanımdan kanattı beni
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Gönül pazarında kazıklandım ben!
Sanma ki bir ömür rızıklandım ben!
Hep pişmanlık duydum, yazıklandım ben!
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Yâr peşinde koştum, yara buldum ben!
Beyaza tutuldum, kara buldum ben!
Su talep eyledim, çıra buldum ben!
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Hep yokuşta kaldım, düz göremedim
Bir kere tutulan söz göremedim
İçi dışı aynı öz göremedim
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
Ben Yusuf misali, hayat bir kuyu
Ateşlerde yandım, bir ömür boyu
Bilirim böyledir kaderin huyu
Mecbur kalmadıkça sevmeyeceğim!
13 Eylül 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
