] ]
Bakın içimde bir serçe ürkekliği,
Yağmur hayallerimin kanatlarını ıslatmış,
Şehrin tüm duvarlarında sevgi izleri,
Sokaklar ayrılıklarla kana bulanmış.
Son tren aşkımı da aldı gitti.
Şimdi kaldı mı bende yaşama sevinci ?
Mezar korkusu gibi bir korku yanaklarımda,
Artakalan sadece, yokmuş gibi duran geçmiş.
Boştan daha boş bana bu şehir,
Her vakit aklımda çaresiz yalnızlığım,
Belki yarım kalacak ona yazdığım şiir
Ama bu yalnızlık bana göre değil…
Kalabalık benden korkularım,
Yaşamaya bir neden arıyor fikrim.
Birileri yok artık, neden yok…
Mutlu sonlar ayrılıkla ıslanmış
Hayallerde kalmış…
Ardından tek bir söz dahi yok…
