I
beyazı besteler annelerin sesi
ipek hışırdar konuştuklarında
gözleri köz meneviş
gülüşü turfanda can eriği
ağladıklarında
dökülen yapraklarımızdır
II
uçaklar anne
uçaklar göğün rahmini deliyor
çocuklar ölüyor şavaşlarda
dün vurdular ikizimi
vurdular filistinde
anne rahmin kanıyor...
kundakla kefen arasına
sıkıştı yaşam
turaç avlıyorlar yüreğimde
vuruluyorum her akşam
dünya kötüye gidiyor anne
içinde sakla beni
büyümeye korkuyorum
okuyup üfleme anne
ayet-el kürsü hayretmiyor
III
annemde zaman
babamın nışan yüzüğüne dönüşmüş
ebruli
biriktirir dikiş kutusunda
IV
ah bilsem anne
yaşamımda özne
sen misin ben miyim
V
kan uykuda olsa
gecenin bir saati
dikkatli gözdür
örter üstümü
VI
Bingöl\'de değilim anne
sıkma elimi
ağlama
VII
ana/son
ana son anne
daha içmeyeceğim...
