çok sevecekmiş beni aman da aman
ellerimi tutacakmış hiç bırakmadan
gözlerime dalacakmış yıllar sonra da olsa usanmadan
içime karışacakmış bakışları sözcük olup hiç susmadan.
sonra güneşin batımına el atacakmış sözcüklerimiz
ve gözlerimizde parlayacakmış sıcak sevmelerimiz
çok sevecekmiş beni aman da aman
gidecekmişiz, yalnızca o ve ben, buralardan.
saracakmış beni bir temmuz sıcağı gibi
eriyecekmiş içimizde kalan buzlar şehri
ve akıp gidecekmiş yüreklerimizden
kanatlanıp uçan hasret kuşları gibi.
aman da aman!
