Akrostiş

Özlemeden yaşanır mı sevdalar?
Zorluk çekmeden aydınlanır mı yarınlar?
Lirik bir şiir olup düştün dilime,
Ellerimi uzatıp dokundum hayaline,
Direnirken gözlerim uykuya,
İsmini tekrarladım doyasıya,
Melekler ağladı yüreğimdeki sevdaya...
Sardım sımsıcak bedenini bedenime,
Eridim üzüm karası gözlerinde,
Nefesinle yanıp kavruldu ruhum,
İçin için ağladım yokluğuna...
Bahardı mevsimlerden bana gelişin,
İstanbul şahitti yangınıma,
Rüzgarda kokun vardı,
Teninde denizin tadı,
Aşkınla çarparken kalbim,
Nehirler gibi çağlıyordu içimde sevdan...
En güzel anlardı bana yaşattığın,
Mutluluğu tattığım üzümgözlü kadın...