Akordeon

yağmur sonrasından toprak kokusu sinmiş üstüne.
akşam ezani okunduğunda evlerine çağrılan çocuklar gibiydik.
güneş kar topluyor yalanlarıyla kandırılarak büyüdük.
bir eylül yağmurunun ardından
üst ya da alt sokaktan.
olmadık huzurlara sürükleyen bir akordeon sesi duyarsın günün birinde...
buralara bir daha hiç uğramayacak bir gezgin çalgıcıdır dinlediğin.
bitmesin, gitmesin istersin.
umarsızca her güzel ve istenildiğini bilen şey gibi yitip gider avuçlarından.
yürürsün endamın boyunca istiklali, karış karış...
nafiledir tüm gördüğün silüetler.
tüm esmer, uzun saçlı erkekler.
derken bir sabah o akordeon sesini duyarak uyanırsn.
sıyrılırsın bir başkasının teninden
bölmeden bir ezan sesi mutluluğunu,
bırakırsın kendini,
endamın boyunca !