Aklım sende
çok oldu taramayalı aynanın saçlarını
yol aşılmaz dağlardan
su söndürülmez volkanlardan geçti
bazen kendimden vazgeçtim
bazen de her şeyden mevsim mevsim
dönüp ardıma bakmadan
yar yer yar beni yer yer yarılarak yokluklarında
her hevesim kendi nefesini boğdu kendi gırtlağında
düşlerimle içine düştüğüm her gecenin sensiz kollarında
aklım bende olmaktan ziyade
sendeydi haberin olmasa da
her umudum sende doğmuştu
dünyamın ilk şafağıyla beraber
sen bir peri gibi uyuyordun hep
ben nöbetlerdeyken
gecemin üstünde ki büyük yıldızın üstünde
kulağında
bana karşı söylenmiş bütün sözler küpeydi
Ama kulağının içinde
sana dediklerim ve henüz demediklerim
bütün tahminlerini tutup büyütürken
kendi ateşini yaktı her şeye karşı
her şeyin sırası sendeydi
bana gelmek için attığın her adımda
Bütün yollar sellere kapılmış sefil köprüler gibi
çürük dişler ve düşler gibi düşüyordu peş peşe
yakamadığın ateşte
bütün üşümeler kuş gibi konunca saçlarımıza
aynalarımız ya çalınmış ya kırılmıştı güpegündüz
yaşayabilmek tek sevinçti kollarımıza alamadığımız
yıllar yollarını boranlar kollarımızı alıp giderken
Eros’un ereksiyonu Ares’in okları
Apollon’un lirli şarkıları artık bir Posedion kasırgası
Zeus’u kurban etme ani gelmiş sanki
Era’nın ve Atena’nın gözleri önünde bu gece yarısı
gir güzelim gir koynuma Bu hayat hiçbir tapınak istemez
Yaşar Doğan / Lolan /20/01/06
