Güneşli günler istemedim senden
Parçalı bulutlu olsa kafiydi
Ben Nazım Hikmet diye tuttururdum
Senin en sevdiğin şair Cemal Safi’ydi
Apansız uyanırdım geceleri
Hem kendi yerime hem senin yerine
Üşüdüğünü düşünürdüm çay dökülmemiş bardak gibi
Örterdim gözlerimi gözlerine
Seni daha erken görmek için
Sabahları erken kalkardım
Hem de sana beş parasız
Yakalanacağım diye korkardım
Atla deve istemedim senden
Sevginden bir parçaydı
Hatırlıyor musun caz konserine gitmiştik
Selpak mendile yazıp istediğin
Müslüm’den bir parçaydı
Ben senin her halini ahvalini
Kabullenmiştim peşin peşin aşk hatırına
Sen o kadar boş yer varken
Sığdıramadın kalbinin bir satırına
