ısıtır bağrını güneş
otların, ağaçların, toprağın
güller yapraklanır birden
ve
gül gibi bir gül açar: kırmızı
uzanıp sana veririm
kokla haydi!
çoğalacağım.
gölgeler neye benzer ki
bir kısa, bir uzun, şekilsiz,
kaybolur akşamları,
işte ben canım!
senin gölgen gibi
ayrılmayacağım.
iki kartal nasıl yarar gökyüzünü
düşer mavi: biraz sana, biraz bana...
gel!
güneşi koyalım ortasına
ısınacağım.
sana verdiğim güle
ne oldu ki bir tanem?
rengi solmuş... olsun!..
aşklar değil midir ki nedeni
şekil ve tenlerde kaybolmuş.
yüreğine beni hiç sokmadın ki
yüreğim seninle dolmuş.
dur biraz!
ağlayacağım...
