Bir ağıt yak son korku dolu geceye. Bir ışık süzmesi dolaşsın gözünün önünde. Ağla vücudunun herbir hücresi için. Kork! Bitiyor artık hayatın. En azından şimdiye kadarki hayatın. Sabah uyan kasıklarındaki ağrıyla.
Bak!
Göreceksin!
Orada biraz yalan duruyor alaycı bakışlarıyla. Hiçbir zaman ne onlar, ne de onların sahipleri anlayamadı seni. Silkele parmaklarının ucuyla. Hiçbir kural geçmez artık. Gözyaşların hiçbirşeyi yumuşatamaz. Acımasını göze al ve kopar.
Ağla!
Bir daha bu an için fırsatın olmayacak.
Bu an bir mücevher ve sen bunu ölünce anlayacaksın.
Şimdiye kadarki hayatın bitti.
Unutmadan bir şeyi ağla omzumda. Ben de o yalanlardan taşıyorum. Gözlerim aynı yönde.
Bak!
Göreceksin!
Kulaklarımdan içeri bak. Baktığım yöne değil.
Kasıklarındaki ağrıyı unutacaksın.
