kırk yıl sonra rastladım,
salkım söğüt gibiydi,
yemyeşildi gözleri yine,
biraz çökmüştü
ama yerindeydi,
yalnız
o güzelim ağaç,
gövdesi
ve dallarıyla
birlikte
öylesine sarkmıştı ki aşağıya
yere değiyordu elleri.
Ağacım
Orhan Veli'nin "Benim Güzel Ağacım" diye başlayan şiirine bir naziredir.
