nerde bir sevgili düşünsem
ellerimde kaybolur elleri…
hayalmiş, derim.
nerde bir sevgili düşünsem
ellerinde kaybolur ellerim…
güler, geçerim.
Düşensem…
tut ellerimden, isterim…
hissetmiyorsam parmak uçlarımdaki sıcaklığını,
ölüme gülümserim.
Düşensen…
tutmak isterim ellerinden…
hissetmiyorsan parmak uçlarındaki sıcaklığımı,
o zaman ölürüm.
söyle şimdi sevgili…
düşen sen mi, ben mi olsam?
tutamıyorsak ellerimizi;
allame-i cihan olsak,
vuslata yanık iki deli,
eriterek mumdan hayallerimizi
ve bakışarak manidar;
mavi enginliklere doğru açılsak! ..
ölüm Allah’ ın emri...
doğum kadar! ..
Güdül / Ankara
] ]
