Bir çocuk oyuncağını
Bir kedi yavrusunu
Bir insan kimliğini
Bir yürek sevdiğini
Bir akıl
düz yolda yönünü kaybedebilir
Ama ben acımı kaybettim Despina..
Gecenin en kuytusunda
Denizin mavisinde
Yağmurun sesinde
Rüzgarın nefesinde
Seni bana getiren
Acımı kaybettim..
Ne sesin ne yüzün
ne uzağın ne yakının olmasa da
yorgun bir yüreğin
bir tutam sevdasında sakladığım
acımı kaybettim..
Nice ahlarımı
Pişmanlıklarımı
Hesapsız kayıplarımı
Yarım kalan düşlerimi
Sinesine gömdüğüm
Acımı kaybettim..
Biliyorum,
Hükmü verilmiş mevsimler
Limandan kalkan gemiler
Toprağa düşmüş umutlar
Bir daha dönmeyecekler..
Acımı kaybettim Despina
Hükmünü Sen ver !
