ne sütü haramdı anadan
ne de suyu, toprağından
ama gitmeliydi zorunluluktan,
memleketinden.
bir dolu nefes aldı içine,
helalinden
belki bir yıl belki üç yıl
idare edecekti o nefesle,
ciğerinden.
yar, yar dedi, kokun yüreğimde
birde resmin var elimde
belki bir yıl, belki üç yıl
bekler misin?
döneceğim emanetinle
***
bir damla yaş bıraktı
gitmeden,
iki çift göz de arkasından
aynı toprağa;
biri doğuranı,
biri doğuranına şükreden,
bekliyoruz dediler,
kazan gel helalinden…
ama gelemedi gurbet işçisi
düşürdüler yabancı toprağa
bir vinç üzerinden…
(Gürsel ÇOLAKOĞLU)
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
