herşey ne kadar da kolaydı senin için.Sevmek ve sevgiyi bitirmek...Ya ben?Bu kadar kolay çıkarabilir miyim hayatımdan seni?Hiç olmamışsın gibi davranabilir miyim?Neden hayallerimdeki gibi karşıma çıkıp sorularıma çözüm yolu bulmuyorsun?Tam sana ihtiyacım varken neden söylesene neden uzaklaşıyorsun benden?
Gerçekten de hiç bir çıkar yol yok mu?İkimizinde içinde olduğu bir dünya yok muydu sence?Yoksa bile biz yaratamaz mıydık, ikimiz aşamaz mıydık engelleri?Sırtını dönüp gitmene gerek var mıydı?Bu kadar mı güvensizdin ben yanındayken, seni severken?Bu yüzden mi kendini başka kollarda aradın?Bulabildin mi peki?Ne önemi var ki artık sen benden vazgeçtikten sonra...
Her gece sabahlara kadar ümitle beklemek, her telefon çaldığında heyecanlanıp senin olmadığını farketmek, birgün birşeylerin düzelebileceğini hayal etmek ama o hayalin hiç benimle olmadığını anlamak nasıl bir duygu bilir misin sen?
Sen de pişmanlık duydun mu benim gibi?Yanlış zamanda yanlış insan diye düşündün mü hiç?Benim için sen, o kadar doğruyken herşeyin bu kadar yanlış olması,bir de sadece hayallerimde yaşıyor olman ve orada kalacağını bilmek çok acımasız bir durum bence...