BEYİN VE YÜREKTİK
Babasının gölgesinde duran,
Ürkek gövdeli adam,
Liderimizdi o zaman.
Biz her birimiz,
Ateş ve barut;
Kavgaya meyilli vücut,
Yürürdük onun ardından.
Bizle birlikte;
Gözü kara,
Namlunun ağzında,
Öfke de yürürdü.
O önümüzde,
Tam tersine;
Sinik gövdesini,
Korkuyla sürürdü.
Bizler de aslında,
Ürkerdik ama;
Yarım yamalak da olsa,
Bildiklerimizle,
Beyin ve yürektik.
O zamanlar;
Yarın kadar,
Yakın olan,
Devrim için,
Ölebilirdik.
Gençtik;
Savunduklarımız gibi.
Heyecanımız;
Top, tüfek benzeri.
Aşk yürümeye engel,
Sevgi yeni bir hayata dairdi.
Mülkiyet ve bağlılık;
Düzene bağımlılıktı.
Tenimizi yakan o ateş,
Düşlerimizde alevlenirdi.
O günlerde,
Her köşebaşı pusu.
Gölgeler bile,
Düzenin puştuydu.
Yaşanan yıllar,
Önceki yılların yaralısıydı.
Gençleri kuşağının,
En asıydı.
