Önce ufak bir kar tanesiydin
Yavaş yavaş süzüldün avuçlarıma
Sonra ;
Hergün biraz daha yağdın ruhuma...
biraz daha...
biraz daha...
biraz daha...
Şimdi üstüm başım sen...
Bir uçurum kenarında,
Çığ olup düşmeyi bekliyoruz.
Aşkın kârı sen olunca
Sevdaya uyuyarak ölmek,
Tercih edilir nefes almaya!
Aşk mıydı ölümü çağıran,
Yoksa ,
Ölüm müydü aşka bu kadar yakın olan?
En soğuk paradoks çözümü olmayan.
Aslında bütünlenmişken tek celsede
Ve ilk güneşte bitecekken herşey
Bu saatten sonra aşka yaşamak?
Ne fayda...
