Camdan bakıyorum
Tanımadığım yüzler
Görmediğim araçlar
Bilmediğim bir sokak
Arkamı dönüyorum
Bom boş bir evdeyim
Kanalsız bir televizyon
Yastıksız koltuklar
Resimsiz çerçeveler
Yanmayan lambalar
Evde tek duyulan
Yürürken bastığım tahtaların gıcırtısı
Yere düşmüş bir çerçeve görüyorum
Kaldırıp duvara asıyorum
Kanayan bir gül var resimde
Şimdi anlıyorum
Ben yalnızlığın portresine bakıyorum…
YZKİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
