Güzel insan, Bekir Oğuzbaşaran Hocama,
Bana aşkı soran sâlik;
Aşk elinde sır ol da gör!..
Kulluk nasip kıldı Hâlik;
Gül içinde kor ol da gör!..
Sildim gönül darlığını;
Ârif anlar zorluğunu!..
Mutlak Var’ın varlığını;
Bir Var ile var ol da gör!..
Attım şöhret, şanı baştan;
Aşıp geçtim her telaştan!..
Kör nefsimi söktüm taştan;
Zümrüt, elmas, dür ol da gör!..
Beni bende aşk yandırdı;
Yakıp candan usandırdı!..
Bu hikmete dayandırdı;
Edep bürün ar ol da gör!..
Öz olmasa söz inmezdi;
Aşkım âleme sinmezdi!..
Acım yarın da dinmezdi;
Ecel ile bir ol da gör!..
Bu hâl sözle bilinir mi?
Aşk bu kalpten silinir mi?..
Dost yanından gelinir mi?
Gel ışık ol, nûr ol da gör!..
