Akdeniz mavisi acılar
Getirdin saçlarında
Fark edemedim
Bakışlarında bozkır suskunluğu
Dudaklarında hüzünlü bir tebessüm vardı
Ellerin gönlünden dökülen
Sarı başaklardı
Sardın sevdaların en güzeliyle
İçimi, özümü, yüreğimi
Kaçtıkça yakaladın beni
En ince yerimden
Gidemedim
Her buluşmada
Menekşelerin menevişlendiği
Bahçelere girdiğim kadar
Uçurumların eşiğine dayandım
Her elini tutuşumda
Peşime düştü atmacalar
Pustum bir serçe gibi gölgene
Yandıkça yandım
Tütemedim
Alevden kelepçeler doladın hep
Kara topraktan başka bir nesneyi
Avuçlamamış ellerime
Söküp atamadım
Sonra fildişi kuleler kurdun kendine
Bir çıktın ki
Pir çıktın
Tutamadım
Usul usul değiştin
Bıraktı bozkır suskunluğunu gözlerin
Alıcı kuşların keskin azameti
Giyindi gözbebeğini
Kanıma bölenen cam kırıklarını unuttum
Seni unutamadım
Unutamam! ...
yitikozan
Durmuş Kaya
] ]
