Sen benim çocukluğumsan
Çocukken yaptığım bir hataysan
Kırılmış kalbini de yanına alıp gitmişsen bu şehirden
Bu defa beklememişsen
Hayatın kazandın işte dediği anlarda bile aslında kaybediyorsam
Yine sen bilmediğim biri gibi davranıyorsan
Yabancı kalıyorsak boşluğun odalarında
Yüzlerimiz eski yüzlerimizse
Eski düşlerimizde yaşıyorsak
İnatla ve acıyla tutuşuyorsak hala bir ucundan
Son yangınımız da son olmayacak biliyorum...
Kasım 2000
Alican Doğar
