Gecenin başında kızıl akşamı,
Seyrettikçe artar, ruhumun gamı.
Yüz milyon sayfadır, bahtın tamamı,
Her bir sayfasında yazılı hasret.
Aynamda gözlerin en şahanesi,
Sevdamın bahtıma yok bahanesi,
Hüzünlerle dolu kütüphanesi,
Bütün raflarında dizili hasret.
İki kahve gözdü, içime aktı,
Çölde savunmasız, garip bıraktı.
Her köşe başında pusudan çıktı,
Yollarımı kesti, azılı hasret.
Beynimi kemirir, hüzün arısı,
Ruhumda yuvalı, kalan yarısı.
Gönül yaylasında koyun sürüsü,
Her biri bir milyon kuzulu hasret.
Mehmet Nacar
