Gözlerin bana değerdi
ve
sonuna kadar açılırdı kanatlarım
şimdi aralık bıraktığın
eski bir kapı gibi
gıcırdıyor içim
kararsız
huzursuz
tutunduğum yerlerden söksem kendimi,
yıkılıp kalırım olduğum yere
gürültü
ardından sessizlik sadece
ve belki de unuturum
gövdemdeki izlerle
anahtarsız kilitleri...
unuttum işte diye kandırırım kendimi
geceyle birlikte hep koyulaşır keder...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
