.
.
.
Kızılderili olsa insan keşke, hemen hazır, ve koşan atın üstünde, havada eğik, yine yeniden kısa titremeyle, titreyen toprağın üstünde mahmuzları bırakıncaya kadar, ki mahmuzlar yoktu, dizginleri elden atıncaya kadar, ki dizginler yoktu, ve neredeyse önündeki araziyi düz biçilmis¸ çalılık gibi görerek, tabiki olmadan at boynu ve at başı.
Franz Kafka
