Sesim, sesini saklı tuttu.
Yüzyıllar önce
Bir sürü mevsimdin sen...
En çok yağmur ve kışa sevdalı,
Oysa ben senin en çok güneş olduğun zamanları seviyordum.
Yanımda olduğun,sesini duyduğum ...
Sesim, sesine veda etti.
Yıllar önce,
Tüm düşler kanatlanıp uçmak istediler ;
bıraktım.
Ne anlamı vardı ,
Sen olmadan.
Ve bunca önemsizken ben...
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
