Dostun bağı diken olmuş har olmuş
Kimsenin kimseye yüzü kalmamış
Hakk sözün söyleyen diller lâl olmuş
Gönüller kararmış özü kalmamış
Makamlar saltanat, liyakat nerde
Yalancı dünyada gözlerde perde
Ölüm unutulmuş göz yükseklerde
İnsandan eser yok izi kalmamış
Alimlere hürmet eden gördün mü
İlim irfan nerde bir gün sordun mu
Gece gündüz yol aldın da vardın mı
Tükenmiş ateşin közü kalmamış
Kral anadan üryan gören bulunur
Bu bozuk düzen elbet durulur
Sefîlî suçluyu nefsinde bulur
Söylemiş ne varsa sözü kalmamış.
