Bir kere güldüğünü görmüştüm.
Mimiklerim de benden habersiz,
Gülüyormuş meğer.
Sonra hemen kafamı çevirmiştim.
Neden yaptığımı anlamadan.
Utanmıştım galiba ya da,
Ona yakalanmak istememiştim.
Bilmiyorum.
Ama o gülüş hiç solmasın istemiştim.
Ben görmesem de olurdu,
O gülsün yeterdi benim için.
YZKİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku