Bir kere güldüğünü görmüştüm.
Mimiklerim de benden habersiz,
Gülüyormuş meğer.
Sonra hemen kafamı çevirmiştim.
Neden yaptığımı anlamadan.
Utanmıştım galiba ya da,
Ona yakalanmak istememiştim.
Bilmiyorum.
Ama o gülüş hiç solmasın istemiştim.
Ben görmesem de olurdu,
O gülsün yeterdi benim için.
YZKİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku