Bir kere güldüğünü görmüştüm.
Mimiklerim de benden habersiz,
Gülüyormuş meğer.
Sonra hemen kafamı çevirmiştim.
Neden yaptığımı anlamadan.
Utanmıştım galiba ya da,
Ona yakalanmak istememiştim.
Bilmiyorum.
Ama o gülüş hiç solmasın istemiştim.
Ben görmesem de olurdu,
O gülsün yeterdi benim için.
YZKİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku